Πρόσφατα, πληροφορήθηκα, με έκπληξη, ότι το osarena επανήλθε.
Και εδώ πρέπει να γίνουν ορισμένες διευκρινήσεις:
Η πλατφόρμα λειτουργούσε από το 2011 μέχρι και το 2017 με μια διακοπή αρκετών μηνών λόγω τεχνικών προβλημάτων. Επανήλθε για ένα μικρο διάστημα το 2018 αλλά αποφασίσαμε να την σταματήσουμε επειδή κρίθηκε ότι πλέον είχε κλείσει τον κύκλο ζωής του, το web άλλαζε ραγδαία, το Linux είχε μπει στην καθημερινότητα σημειώνοντας ρεκόρ χρήσης στην Ελλάδα, συνεπώς δεν είχε κάτι παραπάνω να προσφέρει.
Το domain το κρατήσαμε μέχρι και το 2025 οπότε και αποφασίσαμε να σταματήσουμε να το πληρώνουμε καθώς πλέον, δεν είχε κανένα νόημα αφού η όποια επάνοδος είχε αποκλειστεί ρητά και κατηγορηματικά.
Αυτό σημαίνει ότι το domain ήταν πλέον διαθέσιμο και μπορούσε να το αποκτήσει νόμιμα ο καθένας.
Κάτι, που όπως εξακριβώσαμε, συνέβη τον Απρίλιο του 2025, δηλαδή σχεδόν 4 μήνες μετά από τότε που το εγκακταλείψαμε. Δηλαδή, σχεδόν αμέσως μόλις πέρασε το redemption/grace period.
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το osarena.net καταχωρήθηκε ξανά τον Απρίλιο του 2025, μέσω του registrar DropCatch.com / NameBright. Κάτι σύνηθες δηλαδή αφού το DropCatch ειδικεύεται στο να κατοχυρώνει domains αμέσως μόλις λήξουν και γίνουν διαθέσιμα.
Αυτό που μας ευχαρίστησε είναι ότι η σελίδα συνεχίζει με αντίστοιχη θεματολογία. Δηλαδή, Linux, Ελεύθερο / Ανοιχτό Λογισμικό και ιδιωτικότητα. Κοινώς, χαιρόμαστε που το όνομα συνεχίζει να υπάρχει και με αυτή τη θεματολογία.
Αυτό που μας ενόχλησε είναι ότι στο About που έχει, η νέα ιστοσελίδα, ΔΕΝ ξεκαθαρίζει ότι πρόκειται για νέο κεφάλαιο και όχι για την επιστροφή της παλιάς ομάδας.
Κάτι που ενδεχομένως δημιουργεί τουλάχιστον πιθανότητα σύγχυσης για τους παλιούς αναγνώστες που το πιο πιθανό είναι να πιστέψουν ότι η αρχική ομάδα επέστρεψε.
Αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει κακή πρόθεση, αλλά εξηγεί γιατί ένας παλιός αναγνώστης μπορεί να θεωρήσει ότι η αρχική ομάδα επέστρεψε.
Αυτό μας ενοχλεί πολύ, επειδή όταν κάποιος αγοράσει ένα ληγμένο domain, συνεχίζει την ίδια θεματολογία, κρατάει σχεδόν το ίδιο λογότυπο, δεν ξεκαθαρίζει ότι πρόκειται για νέα ομάδα ενώ συγχρόνως επωφελείται από παλιό ιστορικό, πολλούς εισερχόμενους συνδέσμους (backlinks), αναφορές σε φόρουμ και blogs και αναγνωρίσιμο όνομα στην κοινότητα το κάνει εσκεμμένα.
Επωφελείται δηλαδή, της αντικειμενικής αξίας, και της φήμης, ακόμα κι αν το αρχικό περιεχόμενο δεν υπάρχει πλέον.
Και εντάξει, αυτά δεν είναι παράνομα ίσα - ίσα που είναι θεμιτά. Όμως, υπάρχει και το ηθικό κομμάτι που ανέφερα και πριν: ΔΕΝ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΝΕΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ:
Έστειλα μήνυμα, από την φόρμα επικοινωνίας, στο νέο ιδιοκτήτη ζητώντας του να αναφέρει αυτό ακριβώς και προσθέτοντας ότι χαρήκαμε για την επάνοδο με την υπάρχουσα θεματολογία.
Πάει σχεδόν ένας μήνας από τότε και απάντηση δεν έλαβα. Ούτε είδα διόρθωση / συμπλήρωση στο About της νέας ιστοσελίδας.
Δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω αυτό.
Από περιέργεια μπήκαμε στο WHOIS αν και εξαρχής ξέραμε ότι δεν θα βρούμε κάτι λόγω των πολιτικών απορρήτου. Δηλαδή, το τρέχον WHOIS είναι ανώνυμο και δεν εμφανίζει όνομα φυσικού ή νομικού προσώπου.
Και η όποια αναζήτηση σταμάτησε εκεί. Δεν μπήκαμε καν στη διαδικασία να ψάξουμε περισσοτερο όπως πχ: Google Analytics ID, Google Tag Manager, AdSense Publisher ID, Facebook Pixel, Matomo ID, άλλους μοναδικούς identifiers ή και τα διάφορα socials κλπ. Ούτε καν αν το ίδιο ID εμφανίζεται σε άλλα domains. Τεχνικές OSINT δηλαδή.
Το μόνο που εξακριβώσαμε είναι ότι το site φαίνεται να βρίσκεται πίσω από υπηρεσία τύπου Cloudflare (η IP που εμφανίζεται είναι Cloudflare και όχι ο πραγματικός origin server), κάτι που, φυσικά, δυσκολεύει την αναγνώριση του hosting.
Υπάρχει και ένα ακόμα σημείο που συνδυάζει την ηθική (που προανέφερα) με την «ιστορικότητα». Επειδή το βασικό σημείο δεν φαίνεται να είναι η ιδιοκτησία του domain. Το domain έληξε, κάποιος το απέκτησε και τυπικά έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει.
Το ζήτημα που θέτουμε είναι άλλο: η συνέχεια της ταυτότητας και της ιστορικής μνήμης ενός εγχειρήματος.
Αν ένα site ήταν απλώς ένα προσωπικό blog με λίγες αναρτήσεις, η αλλαγή διαχειριστή θα ήταν σχεδόν αδιάφορη. Όμως, το OSArena είχε χαρακτηριστικά κοινότητας και αρχείου όπως τεράστιο όγκο πρωτότυπου περιεχομένου, πολλούς συντελεστές, ενεργή κοινότητα, εξωτερικές αναφορές, ιστορικό παρουσίας στον χώρο του ΕΛΛΑΚ και αναγνωρισιμότητα πέρα από την Ελλάδα.
Με απλά λόγια και με δεδομένη τη σημερινή κατάσταση του osarena.net, αυτό αποκτά σχεδόν ειρωνική διάσταση. Το domain πέρασε σε άλλον, το όνομα συνεχίζει να υπάρχει, αλλά οι άνθρωποι που το δημιούργησαν δεν είναι πλέον εκεί. Είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα του ότι στο διαδίκτυο η κατοχή ενός domain είναι προσωρινή, ενώ η πραγματική ιστορία ενός εγχειρήματος βρίσκεται στους ανθρώπους που το δημιούργησαν και στη μνήμη της κοινότητας. Και η μνήμη αυτή είναι συλλογική.
Σε τέτοιες περιπτώσεις το όνομα αποκτά ένα είδος «ιστορικού φορτίου». Ένας νέος διαχειριστής μπορεί φυσικά να συνεχίσει το όνομα, αλλά υπάρχει μια εύλογη προσδοκία ότι οι παλιοί αναγνώστες δεν θα οδηγηθούν σε λάθος συμπέρασμα για το ποιος βρίσκεται πίσω από το εγχείρημα.
Αυτό γίνεται πχ, σε περιοδικά και εφημερίδες ή σε έναν ιστορικό τίτλο που μπορεί να αλλάξει εκδότης, αλλά συνήθως υπάρχει μια σαφής αναφορά όταν η νέα έκδοση δεν έχει σχέση με την αρχική συντακτική ομάδα. Δεν σημαίνει ότι ο νέος κάτοχος δεν έχει δικαίωμα να συνεχίσει· σημαίνει ότι προστατεύεται η ιστορική ακρίβεια.
Και τούτο, όπως προείπα, αν κάποιος χρησιμοποιεί ένα όνομα που έχει ήδη συνδεθεί με συγκεκριμένη φιλοσοφία και ιστορία, οποιοδήποτε μελλοντικό περιεχόμενο μπορεί εύκολα να αποδοθεί λανθασμένα στην παλιά ομάδα από ανθρώπους που δεν παρακολουθούν στενά τα πράγματα.
Και εδώ, από μέλη της παλιάς ομάδας, εκφράστηκε η εύλογη ανησυχία:
που ξέρουμε τι μπορεί να γράψει αύριο;
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο νέος ιδιοκτήτης θα γράψει κάτι προβληματικό ή ότι υπάρχει ήδη παραπλάνηση. Ακόμα και αν ο νέος ιδιοκτήτης γράφει εξαιρετικά άρθρα και αγαπά το Linux (που είναι εμφανές ότι το κάνει), υπάρχει η πιθανότητα σύγχυσης υπάρχει επειδή ένας παλιός αναγνώστης που βλέπει σήμερα “OSArena” μπορεί να θεωρήσει ότι πρόκειται για επιστροφή της παλιάς ομάδας, ότι συνεχίζεται η ίδια εκδοτική γραμμή, ότι τα νέα άρθρα εκφράζουν τους ίδιους ανθρώπους.
Αλλά, θα έλυνε σχεδόν όλο το ζήτημα, μια απλή πρόταση τύπου:
Το osarena.net από το 2025 λειτουργεί από νέα συντακτική ομάδα και δεν σχετίζεται με την αρχική ομάδα που το δημιούργησε (2011–2018).
Αυτό δεν θα του στερούσε το όνομα, δεν θα υποβάθμιζε τη νέα προσπάθεια και θα σεβόταν την ιστορία της παλιάς.
Αναγνωρίζουμε φυσικά ότι υπάρχει και ένα δύσκολο πρακτικό σημείο: επειδή το domain είχε εγκαταλειφθεί και πέρασε σε τρίτο, η δυνατότητα να επιβάλεις μια τέτοια αναφορά εξαρτάται από νομικά ζητήματα (π.χ. εμπορικό σήμα, δικαιώματα σε λογότυπο / περιεχόμενο, παραπλανητική παρουσίαση κλπ), όχι απλώς από το ιστορικό του site.
Πέρα από το νομικό, όμως, υπάρχει και το θέμα της δεοντολογίας μέσα στην κοινότητα. Για εμάς το OSArena δεν ήταν απλώς ένα URL, ήταν ένα συλλογικό έργο πολλών ανθρώπων που άφησε αποτύπωμα. Η διευκρίνιση που ζητάμε είναι περισσότερο μια πράξη σεβασμού προς αυτή την ιστορία παρά απαίτηση ελέγχου.
Ζητώ κατανόηση για την μακρηγορία αλλά πρέπει να διευκρινήσουμε πλήρως τα πράγματα ώστε να μη δημιουργηθούν λαθεμένες εντυπώσεις. Και επανέρχομαι στην ιστορική διάσταση συμπληρώνοντας αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω:
Κάποτε πολλά παλιά διαδικτυακά εγχειρήματα λειτουργούσαν με μια λογική που σήμερα είναι πιο δύσκολο να βρεθεί. Δεν ήταν απλώς “brands”. Ήταν συλλογικές προσπάθειες με ανθρώπους που συνεισέφεραν χωρίς απαραίτητα οικονομικό αντάλλαγμα, με έντονο το στοιχείο της κοινότητας.
Στη συγκεκριμένη θεματολογία και στην ελληνική πραγματικότητα αν το Linux Inside υπήρξε ο πιονέρος του είδους, το OSarena ήταν «ο τελευταίος των Μοικανών».
Αυτό εξηγεί γιατί η απαίτησή μας για μια μικρή διευκρίνιση έχει διαφορετικό βάρος από μια απλή διαφωνία μεταξύ παλιού και νέου ιδιοκτήτη. Δεν λέμε:
μην χρησιμοποιείς το όνομα.
Λέμε:
μην αφήσεις να σβηστεί η διάκριση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εποχές.
Και όπως χαρακτηριστικά είπε μια εκ των τότε αρθρογράφων του OSarena όλο αυτό μοιάζει κάπως ειρωνικό αφού το ίδιο το πνεύμα του ελεύθερου λογισμικού που περιέγραφε το τότε OSArena βασίζεται στη συνέχεια, στη διακλάδωση (fork), στη βελτίωση και στη συνεργασία. Αλλά σε ένα fork ή σε μια συνέχεια συνήθως υπάρχει και μια σαφής αναφορά στην προέλευση. Ένα έργο μπορεί να εξελιχθεί, αλλά η ιστορία των αρχικών δημιουργών και των προηγούμενων συντελεστών δεν εξαφανίζεται.
Βλέπετε, ένα ενεργό site μπορεί να αντικατασταθεί. Ένα αρχείο μιας δεκαετούς κοινότητας δεν αντικαθίσταται εύκολα (αναφέρομαι και στις βάσεις δεδομένων που έχουμε). Εξάλλου από τη στιγμή που υπάρχουν ακόμη αρχεία, βάσεις, Wayback snapshots και άνθρωποι της αρχικής ομάδας, η ιστορία του OSArena δεν εξαρτάται από το ποιος έχει σήμερα το domain.
Το ζήτημα λοιπόν για εμάς δεν είναι το domain σαν τεχνικό αντικείμενο. Δεν είναι «χάσαμε ένα όνομα». Είναι ότι ένα όνομα που συνδέθηκε με χρόνια δουλειάς, ρίσκου, σχέσεων εμπιστοσύνης και συλλογικής μνήμης συνεχίζει να υπάρχει χωρίς να φαίνεται καθαρά ότι η αρχική ομάδα έχει κλείσει τον κύκλο της.
Και αυτό είναι ένα συναισθηματικό βάρος που το κουβαλάμε επειδή αυτό είναι διαφορετικό από τη συνηθισμένη περίπτωση ενός παλιού blog που κάποιος ανανεώνει.
Και για να μεταφέρω αυτούσια τα λόγια μελών της ομάδας το τότε OSarena δεν είχε απλώς άρθρα και δημοσιεύσεις. Είχε ανθρώπους που έγραφαν, ερευνούσαν, έπαιρναν συνεντεύξεις, έμπαιναν σε δύσκολα θέματα και δημιουργούσαν ένα αρχείο. Και αυτό εξηγεί γιατί η απλή διευκρίνιση που ζητάμε έχει τόσο μεγάλη σημασία για εμάς.
Για παράδειγμα, μήνες ολόκληρους δυο κοπέλες από την ομάδα έπεσαν στα βαθιά προκειμένου κερδίσουν εμπιστοσύνη ανθρώπων που βρίσκονται σε ευάλωτες θέσεις, να κατανοήσουν κλειστές διαδικτυακές κοινότητες, να διασταυρώσουν πληροφορίες, να αποφασίσουν τι μπορεί να δημοσιευτεί χωρίς να βλάψει περισσότερο τα θύματα για να βγει εκείνη η μεγαλειώδης δημοσίευση για τα κορίτσια πίσω από τις web cams.
Επειδή είναι ευνόητο ότι ειδικά θέματα όπως εκμετάλλευση σε πλατφόρμες webcam, κακοποίηση, εκβιασμοί ή παράνομες αγορές στο διαδίκτυο απαιτούν μεγάλη προσοχή ακριβώς επειδή οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα σε αυτές τις καταστάσεις συχνά είναι οι πιο εκτεθειμένοι. Και αυτά τα λαμβάναμε πάντα υπόψιν επειδή είμαστε άνθρωποι και όχι ΑΡΔάκια.
Κανένας μα κανένας απολύτως δεν μπορεί να καταλάβει το ρίσκο που πήραμε όταν αποφασίστηκε να βγει η περιβόητη δημοσίευση για τα «έπη» του Σφακιανάκη (όχι του τραγουδιστή του αλλού). Το τι είναι να ζεις μη ξέροντας αν και πότε θα χτυπήσει την πόρτα σου η αστυνομία. Το βάθος της δημοσιογραφικής έρευνας που έγινε για όλο αυτό (που παρεμπιπτόντως και για την ιστορία να αναφέρω, ότι μας το έκλεψε το τότε περιοδικό Documento χωρίς την παραμικρή αναφορά. Όχι πως εξέπληξε βέβαια γνωρίζοντας την ιστορία του εκδότη του).
Ή, τις συνεντεύξεις που πήραμε από ανθρώπους που ούτε εύκολα δίνουν ούτε το κάνουν, όποτε το κάνουν, χωρίς να λάβουν υπόψιν τους το μέγεθος της ιστοσελίδας (περιοδικού, εφημερίδας).
Τέλος πάντων, ίσως αυτά να ακούγονται σαν περιαυτολογίες που υπό συναισθηματική φόρτιση αναφέρω αλλά νομίζω ότι έχουν κάποια σχέση με το όλο θέμα. Επειδή τελικά, ένα domain μπορεί να αλλάξει χέρια. Το ιστορικό όμως ανήκει στους ανθρώπους που το δημιούργησαν.
Επειδή μέσα από όλη αυτή την αρθογραφία, από τις συνεντεύξεις με ανθρώπους του open source μέχρι αυτές τις έρευνες, το OSArena φαίνεται ότι είχε μια συγκεκριμένη ταυτότητα. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τη ματιά του, αλλά η ταυτότητα αυτή δημιουργήθηκε από συγκεκριμένους ανθρώπους σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Άλλωστε, το δυνατό σημείο του τότε OSArena δεν ήταν το URL. Ήταν η χρονική συγκυρία και ο τρόπος που λειτουργούσε.
Γι’ αυτό και η φράση «δεν είμαστε εμείς το σημερινό» είναι ίσως η πιο καθαρή περίληψη όλου του θέματος. Δεν λέμε «σταματήστε». Λέμε «ξεχωρίστε τις δύο εποχές».
Με αυτά θέλουμε να κάνουμε κατανοητό γιατί το θέμα της αναφοράς «νέα ομάδα» είναι τόσο σημαντικό για εμάς. Επειδή, το επαναλαμβάνω, αν κάποιος δει σήμερα μόνο το domain, το όνομα, το λογότυπο, τη θεματολογία Linux / open source χωρίς άλλο πλαίσιο, είναι πολύ φυσικό να υποθέσει ότι πρόκειται για συνέχεια της παλιάς προσπάθειας.
Όμως, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά: το παλιό OSArena δεν ήταν μόνο περιεχόμενο. Ήταν ανθρώπινο δίκτυο. Ήταν οι άνθρωποι που έγραφαν, οι άνθρωποι που έκαναν έρευνες, οι συνεντεύξεις, οι συζητήσεις στο forum, οι κοινότητες γύρω του, οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν.
Και όπως είναι ευνόητο ένα νέο site μπορεί να έχει το ίδιο όνομα και να γράφει για Linux. Δεν μπορεί όμως να έχει την ίδια ιστορική συνέχεια αν οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί.
Και εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορική λεπτομέρεια. Πολλές φορές στο διαδίκτυο θεωρούμε ότι η ταυτότητα ενός έργου είναι το domain. Στην πράξη όμως, ειδικά στις κοινότητες ελεύθερου λογισμικού, η ταυτότητα είναι περισσότερο οι άνθρωποι και οι διαδικασίες. Ένα domain είναι απλώς η διεύθυνση.
Για όλα αυτά λοιπόν, θεωρούμε ότι η πιο δίκαιη λύση φαίνεται αυτή που αναφέρθηκε εξαρχής: όχι να σταματήσει κάποιος να χρησιμοποιεί το όνομα, αλλά να υπάρχει μια καθαρή διάκριση:
OSArena 2011–2018: η αρχική ομάδα και το, όποιο, διαδικτυακό αρχείο της.
OSArena σήμερα: νέα ομάδα, νέο κεφάλαιο.
Νομίζουμε ότι αυτό δεν μειώνει τη νέα προσπάθεια αλλά δίνει τη νέα της ταυτότητα. Τόσο απλό.
Αλλά βλέποντας το σημερινό site, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ειρωνεία: η νέα έκδοση επίσης παρουσιάζεται ως ελληνικός κόμβος για Linux και ανοιχτό λογισμικό. Δηλαδή, θεματολογικά υπάρχει συνέχεια, αλλά αυτό ακριβώς κάνει ακόμη πιο σημαντική τη διάκριση των δύο περιόδων.
Άλλωστε, η «νεκρολογία» του τότε OSarena έχει γραφεί, από εμένα, ως ιδρυτή του, και μάλιστα σε αυτό εδώ το forum:
Εν κατακλείδι λοιπόν:
Με χαρά είδαμε ότι το osarena.net επέστρεψε με θεματολογία σχετική με το Linux και το ελεύθερο λογισμικό. Ως άνθρωποι που δημιουργήσαμε και συμμετείχαμε στο αρχικό OSArena (2011–2018), θεωρούμε σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι η σημερινή ιστοσελίδα αποτελεί νέα προσπάθεια και δεν εκπροσωπεί την αρχική ομάδα.
Αυτό που ζητάμε λοιπόν, είναι κάτι απλό, αυτονόητο και ηθικό:
Χαιρόμαστε που το όνομα συνεχίζει να υπάρχει. Απλώς θέλουμε να παραμείνει καθαρό ότι πρόκειται για νέο κεφάλαιο και όχι για την επιστροφή της παλιάς ομάδας.
Το OSArena υπήρξε ένα συγκεκριμένο συλλογικό εγχείρημα από το 2011 έως το 2018, αλλά θεωρούμε σημαντικό να είναι σαφές ότι η σημερινή προσπάθεια αποτελεί νέα ομάδα και νέο κεφάλαιο.
Επομένως φίλε μου, επειδή είμαστε βέβαιοι ότι θα διαβάσεις την παρούσα δημοσίευση αναμένουμε να πράξεις το αυτονόητο και ηθικό.
Επειδή, όπως βλέπεις, αυτό αφήνει χώρο και για σεβασμό και για συνέχεια ενώ συγχρόνως σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις κάτι θετικό: να αναγνωρίσεις την ιστορία που προυπήρχε. Είναι απλώς μια ιστορική διευκρίνιση. Και ηθική φυσικά.
Από εκεί και πέρα, ευχόμαστε ολόψυχα το σημερινό OSArena να αποδειχθεί μια καλή Linux σελίδα καθώς αυτό θα είναι καλό για την κοινότητα. Και για τον λόγο αυτό προτρέπουμε όσες και όσους ασχολούνται με το Linux να το επισκέπτονται, να το διαβάζουν και να το δυναμώσουν.
και μετα καποιος τυχερος θα μαζευε το χαλι. α! και θα ανεβαζα ατονα αρθρα. κατω οι τονοι! δεν θελουμε να βρωμαμε ψαριλα. εχουμε δικαιωμα να αναπνεουμε ελευθερα 
.
.