David Bowie, Βrian Eno - I’m Afraid of Americans
David Bowie, Βrian Eno - I’m Afraid of Americans
όπως λένε οι δισκοβγάλτες “back to back”
Δεν μπορούσα να αντισταθώ:
@Asfodelus επικαιρος…
Ο Νίκος Κόμης, ο βιρτουόζος του βιολιού και του μαντολίνου, μας άφησε σήμερα. Άγνωστος στους περισσότερους, μιας και επαιζε την παλία μουσική της Κρήτης πριν πολιτικές επιλογές επιβέβαλαν την λύρα.
«Miserere mei, Deus»
Είναι η πρώτη φράση του Ψαλμού 50 (σύμφωνα με την ελληνική/ορθόδοξη αρίθμηση. Ψαλμός 51 στη λατινική/δυτική αρίθμηση).
Πρόκειται για τον κατεξοχήν ψαλμό της μετάνοιας στην Ιουδαϊκή και Χριστιανική παράδοση.
Είναι η αρχή μιας από τις πιο συγκλονιστικές προσευχές της Αγίας Γραφής, που αποδίδεται στον βασιλιά Δαυίδ.
Αν μιλάμε για εκκλησίαστικούς ύμνους, μιας είναι η εκτέλεση, σκάλες ανώτερη, ακόμα και απο αυτή των Mediæval Bæbes:
Et regina celorum
Επίκαιρο μετά τα τελευταία γεοπολιτικα γεγονότα.
Μου αρέσει πολύ η προγκ μέταλ
Πού πηγαίνουμε, όταν δεν έχουμε πια καταφύγιο;
Η φωνή μοιάζει παιδική/εσωτερική, κάποιος ρωτά τη μητέρα του για τα μεγάλα υπαρξιακά πράγματα. Το τραγούδι μιλά για τη στιγμή που ο άνθρωπος μεγαλώνει και χάνει την απλή βεβαιότητα της παιδικής ηλικίας. Το σπίτι - καταφύγιο δεν είναι μόνο το μέρος όπου μένεις, είναι η αίσθηση ότι κάπου ανήκεις.
Μαμά, πες μου.
Δεν είναι απλώς προσφώνηση. Είναι η ανάγκη του ανθρώπου να ακούσει από κάποιον αγαπημένο ότι όλα έχουν νόημα, ότι υπάρχει απάντηση, ότι μετά την καταιγίδα υπάρχει γαλήνη.