Τον Μάρτιο του 1987 απέκτησα τον πρώτο Η/Υ, έναν IBM PC-AT, με επεξεργαστή Intel 286 και λειτουργικό MS-DOS, Windows 1.0… και πίστευα, πως η επιστήμη έκανε σπατάλη δυνάμεων, εξελίσσοντας τη γραφομηχανή!
Με το ASI Baby Tower 286, 16 MHz, 40 MB “σκληρό”, 1 MB RAM, έναν drive 5¼ και έναν 3½ ίντσες και λειτουργικό σύστημα Windows 3.1, τον Μάϊο του 1991, άρχισα ν’ αλλάζω γνώμη…
Τον Δεκέμβριο του 1995, με το P5/Pentium 200 MHz, 10.2 GB “σκληρό”, 64 MB RAM, CD-ROM, Floppy Drive, λειτουργικό Windows 95 και Netscape Navigator…, γνώρισα κάποιες απ’ τις συναρπαστικές δυνατότητες της νέας τεχνολογίας…
Ακολούθησαν νέα desktops και laptops, με Windows 98, Windows XP…, ως το 2008, όταν τα προβλήματα, οι δυσκολίες λειτουργίας, οι ιοί, τα “format σκληρού”, με έστρεψαν στο Linux…
Το φθινόπωρο του 2008, χρησιμοποίησα για πρώτη φορά, το Ubuntu 8.04, στο desktop “Turbo-X” Intel Core 2 Quad CPU Q8400, με 500 GB “σκληρό” και 2 GB RAM και λίγους μήνες αργότερα, το openSUSE (Tumbleweed)…
…και μπήκα έτσι, στο “πλανητικό σύστημα του Linux”…
Tον Μάρτιο του 2017, εγκατέστησα το Ubuntu-16.04, στο desktop HP-Compaq Elite-8300-MT, Intel Core i5-3470 CPU, με 500 GB “σκληρό” και 8 GB RAM…
…και άρχισα τα “διαπλανητικά ταξίδια”, με το Ubuntu-18.04, το Manjaro και, ύστερα από πολλές προσπάθειες, το Archlinux-18.10… Επίσης, το ArcoLinux-19.1, το SalientOS-19.11, το EndeavourOS-19.12… και επέστρεφα το Archlinux-Gnome…
Τον Νοέμβριο του 2020, εγκατέστησα το Archlinux-Gnome, στο desktop Dell 3020 SFF, i7-4770, με 256 GB SSD και 16 GB RAM…
…ως τα τέλη Μαρτίου του 2022, που έπαψαν να λειτουργούν οι extensions του gnome. Aναγκάστηκα, να εγκαταστήσω το MX-21.1, όπου ΟΛΑ λειτουργούσαν άψογα! Όμως τρεις εβδομάδες αργότερα, επανήλθα στο Archlinux-Gnome…
Σκέφτομαι, ότι κάτι πρέπει να γραφεί πάνω σ’ αυτό…
Υπάρχουν διανομές άψογες, όπως το MX-21.1, όμως, αυτό το “κάτι”, που έχει το Archlinux, δεν μπορεί να ξεπεραστεί…