δεν πίστευα ότι υπήρχε ομορφότερο μηχάνημα από την usa(red-green led) Α500 μου κι αργότερα την -η αλήθεια είναι- πιο ντελικάτη Α1200 (που ποτέ δεν είχα τα λεφτά) αλλά όταν πρωτοείδα τον Α3020 με τα κόκκινα κουμπιά του, είχα μείνει σαν έφηβος που ερωτεύεται (δλδ έφηβος ήμουν… λογικό το βρίσκω! :P ). ήταν κάτι σαν διαστημόπλοιο…
τώρα πια, δυστυχώς κλείνουν 15χρ στο ράφι (έως να βρω το χρόνο κάποτε), αλλά κάθε τόσο που τα ξεσκονίζω, τον χαϊδεύω στα σημεία που τα αγγλάκια τον τάγκαραν-χάραξαν με ξυράφι, αφού ποτέ δεν τον εκτίμησαν στο σχολείο τους! όταν τον πρωτοείδα (νύχτα, ραντεβού σε κλειστό βενζινάδικο με τον πωλητή), ψάχναμε αναμένη βιτρίνα για να μου δείξει ακριβώς τι αγόραζα, περιμένωντας πως θα μετανιώσω λόγω εμφάνισης…
ακριβώς επειδή ήταν χαραγμένος τον πήρα και πλέον δεν θα τον ξαναπληγώσει ποτέ κανείς ;) ;)