Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις και εντυπώσεις σας, όταν αντικρύσατε το linux;

Με αφορμή την εξέλιξη της κουβέντας σε ένα άλλο νήμα μου σκέφτηκα να ανοίξω αυτό το θέμα, γιατί είναι ενδιαφέρον να έχουμε τη ματιά διαφορετικών ανθρώπων για το ίδιο ερέθισμα. Θα μιλήσω ως αρχάρια, τώρα που ακόμα διατηρώ αυτήν την ιδιότητα, πριν αυτή ξεφτίσει και ξεχάσω τις πρώτες εντυπώσεις μου.

Είχα ακούσει διάφορα για το linux. Το έβαλα, λοιπόν, γιατί μου αρέσει να δοκιμάζω γενικά καινούργια πράγματα. Για την ώρα το έχω σε dual boot με win10, όχι για να επαναπαύομαι στη χρήση των win (9 στις 10 φορές μπαίνω στο linux), αλλά για να τα έχω καβάντζα σε περίπτωση προβλήματος, μιας και από τον υπολογιστή χρειάζεται να δουλεύω διάφορα πράγματα. Βλέπετε, δεν έχω κανέναν λινουξά στον κύκλο μου. Κακό αυτό, γιατί δεν έχω καμία απολύτως βοήθεια. Αλλά και καλό, για τον ίδιο ακριβώς λόγο :smirk:. Δυστυχώς δεν έχω στη διάθεσή μου και όσες ώρες θα ήθελα να έχω προς εξερεύνηση (ειδικά την περίοδο της καραντίνας, μόνο πολύ αργά το βράδυ και πολύ νωρίς το πρωί βρίσκω ησυχία) και έτσι προχωράω σε slow motion.

Στην πρώτη αποτυχημένη μου προσπάθεια για dual boot, κατάφερα να εγκαταστήσω με επιτυχία το linux. Πάνω που χάρηκα για το επίτευγμά μου, διαπίστωσα ότι μόλις είχα καταφέρει να εξαφανίσω τα windows (λάθη στα partitions)!!! Για αρκετό διάστημα το πήγα έτσι, μόνο με linux. Αλλά για κάποιους λόγους, έπρεπε να δουλέψω άμεσα κάποια πράγματα στα windows, που τα ήξερα. Σκούπα όλα, λοιπόν, και φτου κι απ’την αρχή. Τη 2η φορά τα κατάφερα.

Προερχόμενη, λοιπόν, από windows, όπου όλα τα είχα στο πιάτο έτοιμα, όταν έβαλα linux, βρέθηκα σε ένα περιβάλλον απογυμνωμένο, πρωτόγονο θα έλεγα. Η δική μου ματιά πάντα, έτσι; Σαν να έχω μπροστά μου μια επαρχιωτοπούλα που θα πρέπει να την πάρω εγώ από το χέρι και να την κάνω πρωτευουσιάνα (μιας και, σύμφωνα με τις περιγραφές των λινουξάδων, για πρωτευουσιάνα πρόκειται). Έλα, όμως, που είμαι κι εγώ επαρχιωτοπούλα στους υπολογιστές! Καμιά σχέση με σπουδές Πληροφορικής. Μόνα μου εφόδια η αγάπη για τους υπολογιστές και το ίντερνετ, η κάποια επιπλέον εξοικείωση μέσα από τη διαχείριση μιας δικής μου ιστοσελίδας, η περιέργεια.

Δεν ξέρω αν θα τη φτάσω την κοπελιά μέχρι την πρωτεύουσα ή μόνο μέχρι το επόμενο χωριό. Δε με απασχολεί κιόλας, δεν έκανα και τάμα να στεριώσω στο linux. Ό,τι κι αν γίνει, θα έχω σίγουρα αποκομίσει πολλές νέες γνώσεις. Όμως θέλω να διαμορφώσω ολοκληρωμένη άποψη επί του θέματος και όχι να αποχωρήσω κάποια στιγμή από το linux από βαρεμάρα και από “δεν έχω τι άλλο να ψάξω και να βρω εκεί μέσα”.

Τι θα βοηθούσε έναν νέο χρήστη; Σίγουρα το να έρθει από μόνος του στο linux, γιατί αλλιώς τζίφος. Είναι σαν να σου λέει κάποιος άλλος να κάνεις δίαιτα για το καλό σου: ίσως το κάνεις τελικά, ειδικά αν σου φέρνει και έτοιμα τα διαιτητικά γεύματα, αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα λακίσεις. Επίσης ο νέος χρήστης μπορεί να παραμείνει, αλλά μπορεί και όχι. Δεν έχασε και το τρένο. Ίσως επανέλθει μια άλλη φορά. Το ότι δεν παρέμεινε κάποιος νέος χρήστης μπορεί να σημαίνει πολλά: ότι ενθουσιάστηκε στην αρχή, αλλά μετά του έφυγε. Ή ότι απλά δεν το βρήκε ενδιαφέρον (δεν αρέσουν σε όλους τα ίδια πράγματα). Ή ότι δεν είχε στη διάθεσή του τις εργατοώρες που απαιτεί η εξερεύνηση (και οι εργατοώρες είναι αντιστρόφως ανάλογες προς την εξοικείωση του καθενός με τους υπολογιστές). Ή ότι δυσκολεύτηκε στα πρώτα στάδια με την υπερσυσσώρευση πληροφορίας από sites, forums, facebook και youtube, ενώ αυτό που θα ήθελε είναι ένας μικρός μπούσουλας-οδηγός για την κατανόηση εννοιών και διαδικασιών, που πρώτη φορά “πέφτουν πάνω στο τραπέζι” για τους πολλούς και που πιθανό να τις βρει άμεσα μπροστά του. Να ανάψουν δηλαδή κάποιοι φάροι στα σκοτεινά ύδατα του linux και ο κάθε νέος χρήστης μετά ας πάει εκεί και ας βουτήξει ή πλατσουρίσει με τον δικό του τρόπο. Βέβαια, και πάλι με λίγο ή πολύ ψάξιμο, όλες τις πληροφορίες τις βρίσκει κανείς.

Δεν ευθύνεται κανείς για το αν θα παραμείνει ή όχι κάποιος στο linux, πόσο μάλλον το ίδιο το linux και η πολύ μεγάλη υποστηρικτική κοινότητα που υπάρχει στο internet. Είναι πάρα πολύ οι προσωπικοί λόγοι που παίζουν ρόλο σε κάτι τέτοιο. Εξάλλου δεν είναι ανάγκη όλοι να γνωρίσουν τα πάντα σε αυτή τη ζωή :slight_smile:

Καλή Ανάσταση

15 Likes

Έχεις τα μέλη του linuxuser.gr πλέον στον κύκλο σου, μη φοβάσαι τίποτα :blush:

Είναι κάπως έτσι, μόνο αν το πιστεύεις πραγματικά θα το πετύχεις, και εγώ το 2005 δυσκολεύτηκα να μπω γιατί προφανώς άλλο mindstate είχα τότε, άλλο τώρα.

Εδώ θα διαφωνήσω, δεν είναι άγια η κοινότητα και μάλιστα στο κοντινό παρελθόν υπήρξε αρκετά σκληρή με τους νεοεισερχόμενους. Το παρόν forum προσπαθεί να αποτελέσει εξαίρεση

5 Likes

Σε ευχαριστούμε @eleni. Οι απόψεις και οι προσδοκίες των νέων χρηστών μας ενδιαφέρουν πολύ εδώ μέσα, μιας και αυτοί είναι αυτοί που για κύριο λόγο το φτιάξαμε. Ο έμπειρος χρήστης μπορεί να βρει μόνος το το δρόμο, αν και πρέπει να ξέρει λίγα αγγλικά.

Ευτυχώς, ειδικά μετά την έλευση του Ubuntu, οι κοινότητες έχουν γίνει ποιο φιλικές, αλλά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Μέρος του να νοιώθεις το Linux σαν μια ξένη χώρα είναι γιατί οι υπολογιστές είναι μια ξένη χώρα. Όλοι μας τείνουμε να ξεχνάμε την πρώτη μας επαφή με τον υπολογιστή, όπου όμως τον βρήκαμε έτοιμο και με εγκατεστημένα τα πάντα. Και δίπλα μας είχαμε κάποιον που μπορούσε να μας δείξει κάποια πράγματα είτε σε κάποια σχολή είτε στην δουλεία είτε στο φιλικό μας περιβάλλον.

Εγκαθιστώντας και ρυθμίζοντας το λειτουργικό μόνη σου έκανες ένα μεγάλο βήμα, και πιστεύω θα ήταν πολύ δυσκολότερο αν εγκαθιστούσες μόνη σου τα Windows. Το επόμενο βήμα είναι δικό σου. Αν κάνεις την δουλεία σου δεν υπάρχει κανένας λόγος να μάθεις κάτι παραπάνω. Αν θέλεις να εξερευνήσεις περισσότερο από εδώ θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Αν δεν σε καλύπτει και δεν σοθ αρέσει από εμάς πάλι κανένα πρόβλημα :smiley:

Πολύ ωραίο θέμα άνοιξες.

4 Likes

Προσωπικά, το Linux μου φάνταζε πάντοτε καλύτερο από τα Windows, από τότε που ξεκίνησα να το χρησιμοποιώ από το 2016 μέχρι και σήμερα, επειδή είχα διαβάσει αρκετά ενδιαφέροντα άρθρα και είχα δει μερικά βίντεο προτού ξεκινήσω να το τρέχω στο μηχάνημά μου. Και ούτε που ήξερα ακριβώς τα υποσυστήματα του τότε υπολογιστή μου.

4 χρόνια μετά, γεμάτα από αλλαγές διανομών και υλικού, δεν υπάρχει στιγμή που να μετάνιωσα τη μετάβασή μου από Windows σε Linux (αν και δεν έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ Windows, τα χρησιμοποιώ σπάνια για συγκεκριμένες εφαρμογές). Έχω φτάσει στο σημείο που έχω αρχίσει να έχω και μια άποψη γύρω από το Linux (έλεγα σε κάποια φάση να ξεκινούσα μέχρι και ένα podcast σχετικά μ’ αυτό, αλλά δεν ξέρω ακόμα… :roll_eyes:)

Με λίγα λόγια, αν ξεκινήσεις να ασχολείσαι με το Linux, πιθανότατα θα μπεις στην τρύπα, ίσως και να παρασύρεις μερικούς μαζί σου.

3 Likes

H πρώτη μου επαφή με το Linux ήταν πιθανότατα μία από τις χειρότερες δυνατές:

  • Nvidia Optimus Laptop (με τότε ημιλειτουργικό wifi chip)
  • και Ubuntu 11.04 με το Unity περιβάλλον να βγάζει ακόμα δοντάκια.

Έκανα πάμπολα επίπονα λάθη στη αρχή, συμπεριλαμβανομένου του κλασσικού σπασμένου mbr boot μετά από διαγραφή του linux partition. Παρόλα αυτά τη τελευταία δεκαετία χρησιμοποιώ σχεδόν αποκλειστικά linux, καθώς εκτιμώ την ελευθερία που μου παρέχει στο να παρεμετροποιήσω το περιβάλλον εργασίας μου, καθώς και το γεγονός ότι σέβεται την ιδιωτικότητα μου. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές προτεραιότητες και για πολλούς τα παλιά, καλά, γνωστά Windows επαρκούν. Αυτό το σέβομαι και δεν προσπαθώ ποτέ να προσηλυτίσω, παρά μόνο να ενημερώσω αν μου ζητηθεί, ή σε ακραίες περιπτώσεις παραπληροφόρησης.

4 Likes

Ακόμα βασανιστήριο είναι…

5 Likes

1998-99 οι πρωτες σκεψεις ηταν “τι πραμα ειναι αυτο”!!! Αρκετα μετα και αφου ψιλοπερναγα απο διαφορα, εφτασα στο zeus linux που παιζει να ηταν οτι πιο δυσκολο ειχα συναντησει σε εγκατασταση. Μετα παραγγελια 10δα cd ubuntu και καπου στο 2009 πλεον επαγγελματικα κυριως με διανομες που βασιζονται σε debian/ubuntu και centos/redhat. Γενικα δεν ειχα ποτε βοηθεια γιατι ετσι κι αλλιως ξεκινησα σε δυσκολη περιοδο. Το linux για μενα ειναι ελευθερια. Βεβαια ειναι, οπως λεω παντα, πολυ ακριβο σε επαγγελματικο επιπεδο γιατι χρειαζεσαι εξειδικευμενους συνεργατες. Ομως το πιο ακριβο στη διαχειρηση ειναι το Bsd και εκει δεν βρισκεις στην Ελλαδα ουτε δειγμα συνεργατη.

3 Likes

Μια φορά και έναν καιρό πριν 23-24 χρόνια είχα φτάσει το Windows να το χρησιμοποιώ με ένα άδειο γραφικό περιβάλλον και να εκκινώ τις εφαρμογές από το cmd/run. Το είχα λιώσει στο να βρω πως να διαμορφώνω το λειτουργικό Windows με βάση τις ανάγκες μου.
Κάποιες στιγμή πέφτει ένα περιοδικό στα χέρια μου που έδινε CD με live περιβάλλον (δεν ήξερα τι ήταν αυτό και πως δούλευε) και το δοκίμασα. Εκεί σκέφτηκα

Τι στο καλό είναι αυτό που μπορεί να τρέχει ένα ολόκληρο λειτουργικό από ένα CD και είναι γεμάτο από εφαρμογές ; Πως στο καλό το καταφέρνει αυτό ;

Έτσι λοιπόν όπως είχα μάθει για τα ενδότερα του windows μου προέκυψε CD και λειτουργικό άγνωστο σε μένα το οποίο μου έλεγε κατάμουτρα :

Μπορείς αν θες να βγάλεις το CD, να το βάλεις στην θήκη και να το πετάξεις… και θα ξυπνήσεις σαν να μην έγινε τίποτα και θα συνεχίσεις την ζωή σου…
Αν το κρατήσεις όμως και με σκαλίσεις, θα σου δείξω πόσο βαθιά πάει η κουνελότρυπα…
ΣΕ ΠΡΟΚΑΛΩ !

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία… και καταλήγουμε εδώ που ήμαστε…

7 Likes

Περίπου 18 χρόνια πίσω.
Παρασκευή απόγευμα πηγαίνω Παπασωτηρίου και αγοράζω την συσκευασία του Mandrake. Σκέφτομαι, έχω ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο μπροστά μου, ότι και να στραβώσει θα τα καταφέρω.
Αμ δε, κόλλησα στα καταραμένα win modems, όσο κι αν προσπάθησα δεν κατάφερα να συνδεθώ στο διαδίκτυο.
Απογοήτευση μεγάλη, πολύ μεγάλη.
Κυριακή αργά το βράδυ επέστρεψα με βαριά καρδιά στα windows και περίμενα υπομονετικά μέχρι να αγοράσω ένα εξωτερικό us robotics modem και να πάρουν όλα το δρόμο τους.
Ούτε εγώ είχα στον κύκλο μου κάποιον που να χει εγκαταστήσει ή να χρησιμοποιεί linux. Όπως έγραψε κι ο @Talos την μεγάλη διαφορά την έκαναν οι κοινότητες του ubuntu.

4 Likes

πριν αρκετα χρονια (πανω απο δεκα σιγουρα) σκεφτηκα να ασχοληθω με το λινουξ γιατι μου αρεσει η βιοποικιλοτητα και δε μου αρεσουν τα one size fits all προϊοντα μεγαλων εταιρειων που θελουν να μου επιβαλλουν τους ορους τους. Οι πρωτες μου αντιδρασεις ηταν : τι παπαριές ειναι αυτες; ουτε copy paste δεν μπορω να κανω (επρεπε με το πληκτρολογιο) και ποιος καθεται και ασχολειται με αυτες τις μπουρδες. Εκανα αρκετα χρονια να ξανασχοληθω με αυτο, και μονο αφοτου διαβασα καπου οτι το λινουξ εχει γινει πιο φιλικο προς το χρηστη σε σχεση με την εικονα που ειχε μεινει στο μυαλο μου, γιατι νομιζα οτι ακομη ετσι ηταν. Ευτυχως ειχε γινει πιο φιλικο οντως, αλλιως και παλι θα το παραταγα. Γνωμη μου ειναι οτι το λειτουργικο πρεπει να παρεχει ενα μινιμουμ ευκολιας για να κατσει να ασχοληθει καποιος μεσος ανθρωπος και να εξερευνησει. Το προβλημα ειναι οτι αυτο διαφερει απο ανθρωπο σε ανθρωπο και αναλογα τη φαση που βρισκεται…

5 Likes

Αν και νεος και το έχω ξαναπεί η πρώτη επαφή μου με το linux εγινε κατατύχη.
Δούλεψα εναν κειμενογράφο σε mint και νόμιζα πως ήταν windows.
Όταν κατάλαβα τι ήταν έψαξα πληροφορίες.
Ε και έκτοτε έχω γίνει πολύ χαρούμενος που γνώρισα το linux.
Όμως ακόμα μαθαίνω και θα συνεχίσω να μαθαίνω.

7 Likes

Το 2006 η γυναίκα μου έκανε μεταπτυχιακό στα υπολογιστικά συστήματα και εκεί έμαθε για το Linux και μου το σύστησε. Την ίδια χρονικά αγόρασα ένα μεταχειρισμένο desktop με σπαστό Macintosh οπότε μάλλον με έτρωγε το χεράκι μου.

Ξεκινάω με liveUSB Ubuntu 07.04 και αφού βλέπω ότι μου αρέσει το κάνω dualboot με Windows. Τρεις μέρες μετά το αφαιρώ καθώς δε λειτουργεί η κάρτα δικτύου, ο ήχος, το μικρόφωνο και δε θυμάμαι τι άλλο.

Ένα χρόνο μετά επανέρχομαι με Ubuntu 08.04. Βρίσκω άκρη με τις συσκευές μου, αλλά το αφαιρώ μετά από μία εβδομάδα καθώς δεν μπορώ να συνηθίσω με τίποτα τις εφαρμογές του.

Στην έκδοση 08.10 ξαναμπαίνει στο PC μου και στην 10.10 φεύγει το dual boot και μένω πλέον μόνο με Linux. Από τότε δοκίμασα αρκετά αλλά πάντα επέστρεφα στο αγαπημένο μου Ubuntάκι.

Σημείωση: Το Ubuntu 10.10 είναι η πιο “γλυκιά” έκδοση του Linux για μένα. Ήταν το μοναδικό που έπαιζε τέλεια στο τότε netbook μου (έτρεχε βίντεο 1080p με άνεση!) και γνώρισα τον κολλητό μου σε ένα Ubuntu πάρτι παρουσίασης εκείνης της έκδοσης.

5 Likes

Προφανώς μπήκα σε καλή χρονική στιγμή (και σε beginner friendly forum :slightly_smiling_face:). Φαντάζομαι πως πολλοί ένιωθαν έναν ελιτισμό, γι’αυτό και ήθελαν να παραμείνουν ολίγοι.
Σ’ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη. Κι εσένα και τον @Talos !

3 Likes

Εμένα η πρώτη επαφή ήταν το 2014 με το LinuxMint 14 την περίφημη Nadia. Αν και η πρώτη μου επαφή ήταν ευχάριστη σύντομα αποχώρησα λόγω του ότι σαν 18χρονος πιτσιρικάς ήθελα το gaming. Επανήλθα στον χώρο με το Linux Minti 18.1 Serena και από τότε το linux έχει παρουσία στον υπολογιστή μου κυρίως σε dual boot. Εδώ και 1 χρόνο βασίζομαι μόνο σε Linux διανομές.

4 Likes

to 2008 που πρωτο εβαλα linux -to θρυλικο jolicloud- εντυπωσιαστηκα με την μεγαλη διαφορα απο τα win7 στο μικρο νετμπουκ που ακομα δουλευει με bodhi linux- h αισθηση ελευθεριας και επιλογων που μου δινει ειναι πολύ μεγαλύτερη απο τα μικροπροβλήματα που σπάνια πιά μου παρουσιάζονται.
μετά απο 5 μήνες ξηλωσα μιά και καλή τα windows και από τοτε μόνο και μόνο linux. δεν μπορώ να φανταστώ οποιονδήποτε υπολογιστή μου με άλλο λειτουργικό πλέον.
Μου χαρισαν το 2013 ενα laptop του κουτιου και το πρώτο του ανοιγμα ηταν με live usb για τα περαιτερω.το οτι μαθαίνεις με linux ειναι κάτι που δεν πληρώνεται με τίποτα πιστευω.

6 Likes

Μετά από αρκετό καιρό γύρισα σε αυτό το forum που μου αρέσει και γενικά γύρισα πίσω στη Linux-ο-βοήθεια οπότε κοιτούσα τα νήματα. Βλέπω αυτό εδώ το νήμα και μπαίνω.

Ας πω λοιπόν και εγώ την εμπειρία μου.

Πολλά χρόνια (από 2009) χρησιμοποιούσα μόνο Windows. Άκουγα μόνο κακά λόγια (ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ!!! και τέτοια) για το Linux και ότι είναι πολλή ώρα τερματικού και προβλήματα μόνο. Είπα να μη χρησιμοποιήσω ποτέ. Μετά, κάποια στιγμή, τα τέλη του 2018 ένας από τους αδερφούς μου είπε να πάρει ένα Raspberry Pi Zero και επειδή ήξερα τι είναι είπα να πάρω και εγώ ένα Raspberry Pi 3 B+ μαζί με το δικό του. Βρίσκω ότι χρησιμοποιεί Linux. Καλά λέω, αφού έχω κάρτα μνήμης, να μη πάνε και πεταμένα τα λεφτά. Περνάω λοιπόν Raspbian 9. Δεν το χρησιμοποιούσα πάρα πολύ επειδή δεν είχα πολλά πράγματα να κάνω με αυτό ακόμα αλλά καλό φαινόταν. Μετά από περιέργεια πέρασα Ubuntu 18.04 σε στικάκι και το δοκίμαζα με το Live στον υπολογιστή μου και έμαθα πως να το χρησιμοποιώ. Δεν τα είχα περάσει ακόμη. Μετά, τον Ιανουάριο του 2019, έφτιαξα καινούργιο υπολογιστή. Μετά βρήκα ότι υπάρχει η 18.10 η οποία δεν είναι τόσο αξιόπιστη, αλλά έχει πιο καινούργια πράγματα. ΟΚ λέω, θα βάλω 18.10 γιατί μου αρέσουν οι προκλήσεις (αν και δεν είχα ποτέ κανένα θέμα με 18.10). Πολύ ωραίο ήταν και το χρησιμοποιούσα αρκετά συχνά. Το πέρασα στον υπολογιστή με Dual Boot Windows 10. Το τερματικό; Το χρησιμοποιούσα γιατί έτσι ήθελα. Δεν το χρειάστηκα ποτέ αληθινά. Η εμπειρία; Γρηγορότερο από Windows, εφαρμογές με WINE. Χρήση πόρων; 1,5GB όταν κάθεται εναντίον 4GB στα Windows 10 και 2% επεξεργαστή εναντίον 15%. Αναβαθμίσεις; Καλύτερες από τα Windows 10. Μετά από λίγο ήρθε και η 19.04. Έκανα αναβάθμιση. Ίδιο πράγμα. Τώρα τρέχω 19.10 και μετά από πολλή ακόμη εξερεύνηση και άλλη τόση που μου μένει για να μάθω ό,τι μπορώ τη λάτρεψα. Τώρα που γράφω αυτό έχω να αγγίξω πάνω από έναν μήνα Windows και γενικά είναι μία πολύ καλή εμπειρία και πιστεύω ότι Linux > Windows (όλες οι τώρα-υποστηριζόμενες εκδόσεις). Προχθές κιόλας έκανα Virtual Machine και έκανα εγκατάσταση Gentoo για πλάκα :smile:.

Αυτά από εμένα. Καλή Ανάσταση!

3 Likes

Δεν γνωρίζω προγραμματισμό ούτε σπούδασα κάτι σχετικό με υπολογιστές, γιατί η γενιά μου (1963) δεν είχε τις ευκαιρίες που είχατε οι νεότεροι και ότι έμαθα το έμαθα μόνος μου και ρωτώντας εδώ κι εκεί, όπως έχω κάνει κατά καιρούς σε αυτό εδώ το forum.
Ξεκίνησα τυχαία να ασχολούμαι το 1999 που αγόρασα τον πρώτο μου decktop με win98. Αυτός έφτασε μέχρι τα ΧΡ και μετά πετάχτηκε σε μια αποθήκη που έχω στην αυλή του σπιτιού μου.
Δεν θυμάμαι τι ακριβώς περιείχε, αλλά θυμάμαι ότι ο σκληρός, το CD και το floppy(!!!) ήταν συνδεδεμένα στη μητρική με εκείνη την παράλληλη καλωδιοταινία ide.
Κάποια στιγμή διάβασα έναν οδηγό που είχε δημοσιεύσει στο internet, (κάποιος που σήμερα αρέσκεται στο να ανεβάζει στο youtube video με τις παντόφλες του και να πλασάρει προϊόντα της microsoft και αλυσίδων καταστημάτων τεχνολογίας) πώς να “αναστήσετε” ένα παλιό υπολογιστή.
Τότε αποφάσισα να κάνω το “πείραμα”. Εγκατέστησα lubuntu 14.04 και πράγματι ο υπολογιστής “ανεστήθη”!!!
Το πρώτο που μου έκανε καλή εντύπωση ήταν ότι διέθετε firefox και ότι έμπαινε στο internet χωρίς να χρειάζεται antivirus. Άρχισα να ψάχνω το “menu” και κατάλαβα σύντομα, ότι είχα ένα πλήρες λειτουργικό και ότι μπορώ να κάνω ό,τι έκανα και με τα windows (thunderbird - office -pdf κλπ). Βέβαια κατάλαβα επίσης ότι όταν ένας θνητός “ανασταίνει” κάτι, δεν έχει τίποτε παραπάνω από ένα zombie.
Έτσι αποφάσισα να τον αναβαθμίσω. Άνοιξα το κουτί, ξεβίδωσα τη μητρική και την πέταξα μαζί με ό,τι είχε καρφωμένο πάνω της. Και το καλώδιο ide. Αγόρασα μία AM1 (καλά, μη με βαράτε), έναν athlon 5150 και μία ram 4gb (102€ στην πόρτα μου). Το αποτέλεσμα… πέταγε!!! Δεν πίστευα τα μάτια μου!
Αυτή τη στιγμή που γράφω, ο υπολογιστής αυτός υπάρχει. Τρέχει dualboot lubuntu 18.04 και mint 19.1 με 2 HDD. Με την λήξη των win7, εγκατέστησα και στο προσωπικό μου laptop mint19.1 και αποχαιρέτισα τα windows. Γι αυτό θεωρώ πλέον τον εαυτό μου linux user!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ χρόνια πολλά και του χρόνου με υγεία και χωρίς περιορισμούς!

11 Likes

Σχεδόν ίδια εμπειρία με @foufoutos .
1998, Παπασωτηρίου, δίλημμα μεταξύ red hat και mandrake, τελικά mandrake, σπίτι και ασυμβατότητα με modem αλλά και κάρτα γραφικών. Με τα πολλά έκανα boot αλλά σε ένα σύστημα που σερνόταν και χωρίς ίντερνετ. Όμως 16 χρονών τότε χάλασα τα λεφτά μου στη 3dfx voodoo και δεν μπορούσα και νέο modem.
Τα πρώτα χρόνια ήταν ένα σπάσιμο νεύρων, αν και άλλαξα κάποια στιγμή modem, ποτέ δεν κατάφερα να παντρέψω linux με 3dfx. Δοκίμασα ότι distro υπήρχε-δεν ήταν και πολλές- αλλά τπτ. Ίσως δεν ήξερα τι έκανα. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να πετάξω τη 3dfx άλλα είχε ατονίσει και το ενδιαφέρον μου για linux.
10 χρόνια μετά, το 2008, δοκιμή με ubuntu και άλλη μια φορά πρόβλημα με κάρτα γραφικών λόγω nvidia optimus. Αν και δούλεψε, δεν είχα χρόνο…
Τρίτη και φαρμακερή, 2013, καινούριο desktop, antergos και σοκ! Τέλεια εγκατάσταση, όλα δούλευαν ρολόι και μάλιστα πολύ πιο γρήγορα από Windows. Απεγκατάσταση Windows, κλασσικό distro hopping, ατελείωτο ricing, αλλά πάντα επέστρεφα σπίτι. I use arch btw.

9 Likes

Πρώτη επαφή το 2005, είχα αγοράσει ένα περιοδικό το οποίο είχε ένα dvd με linux suse. Η εγκατάσταση πήγε μια χαρά και σύντομα ήμουν στην επιφάνεια εργασίας, μετά όμως άρχισαν τα προβλήματα, το ποντίκι πήγαινε διακεκομμένα δεν είχα πρόσβαση στο ίντερνετ κτλ. σκέτη απογοήτευση. Linux είχα μια ολόκληρη μέρα, τόσο άντεξα :slight_smile: οπότε και ξαναγύρισα στα xp.

Η δεύτερη επαφή με το Linux ήταν το 2013, αυτή τη φορά με Ubuntu. Όλα ξεκίνησαν όταν ένας φίλος, μου έφερε ένα μικρό λάπτοπ το οποίο δεν άνοιγε και ήθελε να μάθει αν αξίζει να το δώσει για επισκευή. Ο υπολογιστής είχε θέμα με τον σκληρό δίσκο και έπρεπε να αντικατασταθεί, τότε ο πιο φθηνός HDD κόστιζε περίπου 80€, ποσό που δεν ήθελε να δαπανήσει ο φίλος μου. Τότε μου ήρθε μια ιδέα, καθώς κάπου είχε πάρει το μάτι μου για usb με linux, να κάνω εγκατάσταση σε usb αντί για σκληρό. Μετά από λίγο ψάξιμο τα κατάφερα και πέρασα το ubuntu 12.04, ο υπολογιστής δούλευε κανονικότατα με μοναδικό κόστος την αγορά ενός usb περίπου 15€. Αυτό ήταν, ενθουσιάστηκα και πλέον ήταν θέμα χρόνου να αποχαιρετήσω τα windows…

Μετά από δοκιμές η διανομή που με κέρδισε ήταν το Antergos και ο διάδοχος του το EndeavourOS.

5 Likes

Πρώτη πρώτη επαφή πρέπει να ήταν κάπου το ‘99, με δοκιμή Red Hat από κάποιο περιοδικό. Τότε πήγαινα Γ’ Λυκείου, και μας έλεγε θυμάμαι ο καθηγητής πληροφορικής στο σχολείο “τώρα με τους δίσκους 4,3 gb, είναι εφικτό να έχεις ακόμα και 3 λειτουργικά, σε έναν υπολογιστή”!
Θυμάμαι ότι πιάσαμε τότε κουβέντα για boot managers, το LILO τότε, κλπ. Δεν το κράτησα πολύ όμως, γιατί μου έτρωγε χώρο από τα games και ήθελα και χώρο για να δουλεύω το CD Recorder που είχα τότε, δεν επαρκούσε η ταχύτητα για on the fly εγγραφές πολλές φορές και καίγονταν CD, οπότε χρειαζόμουν χώρο στον σκληρό πρώτα. Εντυπώσεις που είχα: ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, που δεν μπορούσα να κάνω τίποτα το ιδιαίτερο, πέρα από ψαχούλεμα. Αλλά μου είχε κάνει εντύπωση η προσοχή που είχε δοθεί σε κάθε τί, σε θέμα ευχρηστίας κλπ.
Επόμενη στάση, SUSE Linux, από κάποιο βιβλίο πληροφορικής κάπου το 2000-2001, ήταν πόσα CD θυμάμαι, φόρτωνες το εκάστοτε CD για να εγκαταστήσεις το εκάστοτε πακέτο. Τότε ο χώρος στον δίσκο είχε πάει στα 20GB, οπότε ήταν πιο άνετη η κατάσταση, κι αυτό όμως δεν έμεινε πολύ. Αυτό που μου είχε κάνει θετική εντύπωση ήταν η ευκολία ρύθμισης σε κάθε τι, από ένα μενού ρυθμίσεων που είχε το SUSE, δεν θυμάμαι πώς λεγόταν, τώρα…Αλλά μου είχε βγάλει την Παναγία για να ρυθμίσω κάρτα ήχου, κάρτα γραφικών κλπ! Έφυγε σχετικά γρήγορα αφού το εξερεύνησα λίγο.
Επόμενη στάση, Knoppix! Αυτό που μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση, ήταν ότι έτρεχε τα πάντα από το CD, αναγνωρίζοντας τα πάντα, χωρίς να κάνω εγώ καμία ρύθμιση! Μάλιστα έψαχνα να βρω τρόπο να το εγκαταστήσω μόνιμα, κάπου εκεί τα έκανα μαντάρα και το παράτησα μετά από λίγο καθώς έχασα το ενδιαφέρον μου.
Μετά από λίγο καιρό έπιασα την γνωριμία με το Ubuntu, το δοκίμαζα κάθε τόσο για 2ο λογισμικό, ενώ σε Windows έκανα όπου μπορούσα χρήση ανοικτού λογισμικού…μέχρι που κάπου το 12-13, μπήκε στο laptop αρχικά σαν μοναδικό λειτουργικό και στην πορεία και στο pc της δουλειάς, αφού είδα ότι όλες οι εργασίες μου γίνονταν άνετα με αυτό…Τι με εντυπωσίασε στο Ubuntu…τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά έβρισκες ό,τι ήθελες χωρίς πολλή ασχολία, και είχε κοινότητα που ότι πρόβλημα είχες εσύ, το είχε αντιμετωπίσει και άλλος οπότε έβρισκες εύκολα την λύση.

5 Likes