Λίστα με εφαρμογές προγραμματισμού για παιδιά

Η διδασκαλία προγραμματισμού υπολογιστών σε παιδιά, αποκτά όλο και πιο σημαντική θέση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αναλυτικής σκέψης και αλγοριθμικής επίλυσης προβλημάτων. Στο παρόν άρθρο θα δούμε τις πιο σημαντικές εισαγωγικές εφαρμογές προγραμματισμού υπολογιστών. Είναι μια λίστα με online υπηρεσίες που βάζουν το παιδί να λύνει, να φτιάχνει με οπτικό τρόπο μικρά προγράμματα.

6 Likes

εγω που ειμαι ασχετος με προγραμματισμο και δεν εχω και καμία ορεξη για να μαθω, αν χρησιμοποιησω κατι απο αυτα θα καταφερω να φτιαξω κατι χρησιμο ή οτι μπορεις να φτιαξεις απευθυνεται επισης σε παιδια;

2 Likes

Αυτό που θα σου δώσει είναι ότι θα μάθεις αναλυτική σκέψη και αλγοριθμική επίλυση προβλημάτων. Αν επιμένεις και συνεχίσεις τότε θα σου μπει το μικρόβιο και θα θες όλο και περισσότερα να κανείς :slight_smile: ε τότε θα καταλάβεις αν τελικά θέλεις η δεν θες να μάθεις προγραμματισμό.

2 Likes

ευχαριστω για την απαντηση. Στο δικο μου μυαλο αυτο που ονομαζεις αναλυτικη σκεψη και αλγορυθμικη επιλυση προβληματων, απλως μου μοιαζει με λογιστικη. Και μισω τη λογιστικη (τον κωδικα βιβλιων και στοιχειων και ολα αυτα). Το πολυ πολυ να ασχοληθω με το node red οπως καταλαβαινω…

Όχι, στην πραγματικότητα είναι κάτι πιο απλό:

Σου λέω θέλω να μου φτιάξεις ένα αυγό βραστό.

Επομένως έχουμε ένα πρόβλημα στο οποίο το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι ένα βρασμένο αυγό.
Το να κάτσεις να το γράψεις αυτό σε ένα χαρτί και να αναλύσεις την διαδικασία είναι στην πραγματικότητα μια απλή αλγοριθμική ανάλυση και επίλυση :slight_smile:

2 Likes

( ΑΝ βοηθάω τον raik: αναδημοσιεύω από το fb-profile μου, το προχθεσινό post που επικοινωνούσε αυτή την (ελπιδοφόρα /όπως την κρίνω από τα βιώματά μου) είδηση ) :wink:

" 4η δημοτικού, 2χρόνια ήδη χωρίς μπλέ ποδιά (θα σέβεστε!) κ λιώνω στις τεχνολογικές βιτρίνες του '83! μια καινούρια λατρεία προκαλεί έκκριση σάλιου κι ο μικρός Βασιλάκης που του ξεβίδωναν το ραδιόφωνο και τις λάμπες του φωτιστικού για να φάει, ζητάει έναν “εγκέφαλο” (κλαίω /το ανεγκέφαλο πλάσμα) να έχει σπίτι. ήταν αυτός ο “ηλεκτρονικός Ε-γκέ-φαλος” (…δεν μπορώ να το γράφω, δακρύζω στο γέλιο) με “ΝΤισκέτα” (όχι Δισκέτα, βλέπε “Σ-τρίποδο” =το φωτογραφικό ΤΡίποδο /γ@μΤο!@#!) που μου έδωσε κάτι …και κάτι ακόμα:

  • μου έδωσε γυαλιά (μιλάμε για ελεεϊνή οθόνη με ακτινοβολία να κουδουνάς) ΚΑΙ -παρότι έπαιζα όλη μέρα- ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ του μου έδωσε μεθοδικότητα στον τρόπο σκέψης! τότε δεν καταλάβαινα πόσο σημαντικός ήταν, τώρα ξέρω ποιος μου καλλιέργησε την επίμονη αναλυτική σκέψη που απελπίζει εσάς τους γύρω μου (χα!).

τ’ ωραιότερο κ πιο χρήσιμο δώρο των γονιών μου, ήταν ένας ταπεινός (αλλά καθόλου φτηνός τότε) “home-computer”, που μαζί με τα ηλεκτρονικά κυκλώματα (αργότερα), θα με μάθαιναν αυτό που χρειάζεται η ζωή καθημερινά αλλά κυρίως όταν το χάνεις κ βαλτώνεις: το “step-by-step”, το “πάμε από την αρχή”, το “συγκεντρώσου μόνο σ’ ένα πράγμα για τώρα”, το “μπορείς”, το “μην απελπίζεσαι, ΥΠΟΜΟΝΗ, θα δουλέψει”, την συστηματική μάθηση, τη δομημένη σκέψη, την σταδιακή αποδόμηση προβλημάτων γενικότερα και τέλος την αγγλική γλώσσα που λάτρεψα (για να μπορώ να συνεννοούμαι -νόμιζα- μαζί του).

κάντε ένα δώρο* στο παιδί σας και ΜΗΝ το γεμίζετε ενοχές επειδή “κολλάει στο κομπιούτερ”. το να χορτάσει παιχνίδι είναι αναγκαίο στάδιο για να περάσει στο επόμενο (ΑΝ του το δείξετε) : *τον Προγραμματισμό. ναι, οι υπολογιστές είναι εκπληκτικές εφευρέσεις που δεν “παίζουν μόνο φέισμπουκ” (έλα!) κι είναι δική σας ευθύνη να το μάθετε να τους αξιοποιεί (εελαααα!). παραλείψτε το, ακολουθήστε την παλαιά τακτική της δαιμονοποίησης της οθόνης και δείτε το να τυρανιέται αύριο, όταν τα πάντα θα απαιτούν να είναι υπεράριστος χρήστης, ενώ τα μισά επαγγέλματα θα σχετίζονται με κάποιο τρόπο με τον προγραμματισμό της ρομποτικής και τ΄άλλα μισά θα είναι οι τεχνικοί της "

3 Likes

μια χαρα τα λετε, ισως αυτο που χρειαζεται ειναι το καταλληλο ερεθισμα με τον καταλληλο τροπο-προγραμμα.
Δυστυχως μεχρι τοτε και η μελισσοκομια λογιστικη θα θυμιζει :grinning::grinning::grinning:
(τι αλγορυθμο τρεχουν οι μελισσες και λειτουργουν ετσι; )

1 Like

Πραγματικά δεν θα μπορουσα να περιγράψω καλύτερα τα παιδικά μου χρόνια. Οι ατελείωτες ώρες στα παιχνίδια, η ανάγκη να εγκαταστήσω νέα και να πετάξω αυτά που έχω βαρεθεί ( πετάξω γιατί αρχικά φεύγαμε με delete) (Ω ναι μου πήρε αρκετά χρόνια να ξαναεγκαταστησω ένα παιχνίδι που πετούσε σφάλμα, γιατί ήταν ακόμα εγκατέστημενο), έπειτα το να λυθούν τα σφάλματα εγκατάστασης και κάποια στιγμή η φάση της δημιουργίας mods ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν μια προγραμματιστική σταδιοδρομία. Φυσικά από δίπλα υπήρχε και ενας τεχνολογικά ενημερωμένος πατέρας και ένα γυμνάσιο με micro worlds pro, όπου ήταν κουλ η χελώνα να σχεδιάζει μια σκακιέρα.

Όσο πιο μικρό είναι το παιδί και του γνωρίσεις τον υπολογιστή ως παιχνίδι μέσα από το οποίο μπορεί να δημιουργήσει τόσο πιο πολύ θα τον αγαπήσει και θα φτιάξει το δικό του κόσμο.

Ωστόσο, τα παιδιά σήμερα είναι κολλημένα στους υπολογιστές και όχι άδικα. Οι γονείς τους τα κλείσανε στα σπίτια τους και τα απομακρύνουν από τις πλατείες (όπου αυτές υπάρχουν) σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον αυτό νιώθω πως συμβαίνει στις μεγαλουπόλεις.

1 Like